گويا يك نفر نام شمس الدين را روى اين سنگ قبر ديده يا شنيده و روايت افلاكى را هم به خاطر آورده است و بدين نحو اين عقيده بين مولويان شايع شده است كه در تربت مولانا جايگاهى به نام " مقام شمس " وجود دارد . شهادت شمس روز پنجشنبه پنجم دسامبر 1247 م / پنجم شعبان 645 ه

--> - " مكتوبات مولانا جلال الدين " همان اشتباه را تكرار كرده است ( مكتوبات مولانا جلال الدين ، استانبول ، چاپخانهء ثبات ، 1937 ، ص 11 - 10 مقدمه ) سپس مرحوم فريد اوغور مدير خانهء خلق در مقاله‌اى تحت عنوان : " Mevlevilik u ? zerine bazi notlar " ( Konya Mec . , Yil : IV , Sayi 32 , Mayis 1940 , s . 1756 . ( يادداشتهايى دربارهء مولويان ) ، دوباره همان خطا را مرتكب شده است . خطا در قرائت لوحه بدين نحو رخ داده است : " تربه امير شمس الدين بن يحيى بن محمد شاه از داماد ذى وفا اولاد مولانا قدس الله سره العزيز . . . " اگر يوسف آق‌يورت ، بعدها در قرائت آن تغييرى داده ، آن تغيير تنها اين بوده است كه عبارت " ذى وفا " را حذف كرده است . لفظ " داماد " فريد و اوزلوق را به اشتباه بدترى سوق داده است . چنان كه آن دو شمس الدين يحيى را شوهر اشرف خاتون دختر سلطان ولد دانسته‌اند . اگر آقاى م . زكى اورال با دقت نظر و حسن نيت و تفاهم كامل علمى استامپاژ لوحهء مزبور را ارسال نمىكردند ، ما نيز قرائت‌هاى قبلى را صحيح مىانگاشتيم و خطاى ديگران را تكرار مىكرديم . آقاى زكى اورال اگرچه " شمس بن يحيى " را به صورت " شمس الدين يحيى " اصلاح و تصحيح كرده ، ولى ايشان نيز در سطرهاى دوم و سوم خطا كرده بود . و آن سطور را به صورت : " بن محمد شاه بن عدل ماردينى با او " خوانده و بالاى كلمهء " ماردينى " يك علامت سؤال گذاشته بودند . اصل لوحه اين است : -